Enfin, ik dus met het Utrechts cohort naar 020 voor de Turingprijs. Stad zonder strippenkaarten. Mooi gebouw. Snel een broodje. Hop naar binnen. Drankje mocht niet mee. Volle bak. Ik op podium geroepen. Enge stoel. Huub van de Lubbe draagt mijn gedicht voor. Mooie andere gedichten ook. Joechei tweede prijs. Oog op morgen. Stoptrein. Daan Doesborgh op het perron. Taxi. Bed. Uitgebreid verslag met beeld en geluid volgt.
